Revene, ripoze, meze de la rubmesaĝoj, salutoj...

En la antaŭ-antaŭ pasinta semajno mi restadis en Andaluzio, de loko al loko, kune kun edzino kaj pli juna filino, 10jara.

Senvoĉe admiri Cordoba'n.. Ene de la Mezquita, meze de la kvazaŭ arbara vicoj de kolumnoj, duone plorema pro la beleco., subpluve en Granada promeneti, en la urbo, apenaŭ ĝui, pro la vetero, la ĝardenojn de Alhambra.. Ene de la konstruaĵo ellasi krion... Rapidege pasi de loko al loko, la filineto deziregas trovi necesejon, ne eltenas, trovi eliron  kune kun la patrino..

La unuan fojon mi vojaĝis aviade! Mi ja ne konis ĉion pri tiuj aferoj administraj. Al la aviadilo, ire kaj revene, tiu bruego en la haloj, tiu policaĉa atmosfero enen : korpa palpado por la iro, de Nantes al Malaga.. Poste, kelkajn minutojn poste, kriego mia.. Denove, en la aviadilo, irante al la sidloko, du krioj.. Certe tio saltigis iujn sur la seĝoj ! Same revene... Do, la aviadilo ne deflugas je la antaŭanoncita horo. Atendi.. Ene, side, la signaloj ekprenas la kapon.. Pacienci iomete, tio finiĝos tre baldaŭ.. Jen, mi kredas min kvieta.. Kriego.. Same,poste, alia kriego..

Vendredon, la 13an de aprilo, en Malaga, la naskiĝ-datreveno... Mi iĝis 50jara.. Iom da grizaj haroj, tiu dolora perdo de memoro rilate al la proksimume 10jaroj antaŭ mia malsaniĝo en la 2002a.. tiu memorkapablo, ribelema, ne tre kapabla enpreni novajn eventojn de mia ĉiutaga vivo. Esperinde mi ne forgesos tiun belan vojaĝon..

Revene, ripoze, hodiaŭ, ferii por senlaciĝi.. iomete ordigi la domon.. Mi lasis ĝin al la du pli aĝaj filoj..  Morgaŭ?

Morgaŭ, kolegoj, demandoj pri la semajno, montri fotojn.

Kiel eble plej baldaŭ mi aldonos iujn fotojn..

Ĉu mistajpado, tromusado, paralizo! Mia antaŭa tajpaĵo pri setuko aperis ripete 40foje en la listo de miaj artikoloj!

Mi unu post unu forigis, konfirmis klave..  Kaj jen, ankaŭ ĉi-tiun artikolo "Balbute ripete" ripetiĝas. Misteroj! Do, dekfoje, ree, mi musumis kaj klavis..  Ja informadiko ekzistas por faciligi la vivon, ĉu ne ?

La neŭrologo, jam pasintjare, konsilis helpon de psikologo..Li ja konsideris ke miaj kriz(et!)oj estiĝas ofte el cirkonstancaj streĉoj.. Do pli bone trovi ioman psikan kvietecon..

Jes ja.. Do, tiam mi ekvizitis psikiatron. renkontis lin 4foje. Kaj LI decidis fini la rendevuojn, dum mi opiniis ke la laboro ne estas plenumita, la celo ne atingita.. Mi diris : "Pli bone vidi la situacion sur pli longa periodo.. tio estas nun nur hazarda halteto, neligita al nia komuna laboro..".. Tiam li respondis "nu, mi jam konas vin, se vi deziros denove rendevui vi estos prioritata ?ar mi jam konas vin.."..

De tiam mi ne rekontaktis lin.

Ĉijare, je la ĉiujara rendevuo kun la neŭrologo, mi aŭdis la saman diron : "trovu psikologian helpon".. Kaj li plu preskribis la saman pilolaron ĉiutagan.. Malfermis adreslibron, donis nomon.. Jes ja, sofrologiistino....

La homoj de la epilepsia grupo kiun mi vizitas parolis tute favore pri ŝi, ĉar pluraj jam vizitas ŝin..

Mi vizitis ŝin, longe parolis pri miaj zorgoj, celoj..

Ŝi : Jes ja, tio plene kongruas kun sofrologio.. Mi oficiale forlasis tiun laboron, pro tio mi petos pagon nur perbiletan...

Mi ne scias ĉu mi plu vizitos ŝin, ĉar tiu perbileta pago ne plaĉas al mi. Krome ĝia rendevuloko ne estas facile atingebla, en la urbokerno..

Mi telefonis por forigi la venontan rendevuon. Mi klopodos ĉe alia sofrologiisto, multe pli facile atingebla eĉ dum la tagmeza laborĉeso.. 

Ĉu iuj el vi havas opinion aŭ sperton pri sofrologio ? Parolu...

Kiu do tiu francuja ulo kiu jen poŝtas ? Atentu! jen furorvendaĵo : membiografio de ivo senpena !

 Post 1 monato mi 50jariĝos! Mi prezentu min, tiel decas en kunveno! Tiuj vivopartoj ne estas formanĝitaj de amnezio.

Mi estas ŝtatfunkciulo, laboras komputike: programisto, je ne tre alta nivelo..Mia unusola lernejado iris ĝis bakalaŭro, kiam 18jara. Temis pri tute aliaj studoj, multe pli literaturaj kaj filzofiaj, ne altaj.. Tio interesis min, sed ne sciis tiam, kiun laboron fari..

Tiam mi estis iom anarkiisto. Iu amiko, anarkiisto, instigis min al lernado de esperanto. Tion mi faris, eklernis : memlernado. Mi ne petis helpon. De tiam, iom poste, ekkonis la "neperiodaĵon" de Hirose Sinĵi, de japanio..

 Poste, necesis fari la soldatservon. Tiun mi rifuzis pro miaj pacismaj konvinkoj, kaj do mi devis fari civilan servon.. Sed mi devis, pro tio, servi dum 2 jaroj anstataŭ 1. tiu deviga soldatservo ne plu ekzistas nun. Miaj infanoj ne enkazerniĝos kaj ne bezonos skribi leteron por esprimi rifuzon surhavi armilojn kaj uzi ilin.

Do de laboro al laboro, mi finfine, 25jaraĝa, ekestis ŝtatservanto..! Por iama anarkiisto! Intertempe mi laboris en fruktokultivejo. Mi estis salajrulo en granda kultivejo kie mi patro tiam estis submastro. Tio daŭris dum 2 aŭ 3 jaroj.. Iam mia fratino diris : "Sed ja, ivo, kial do ci ne pruvas ŝtatkonkurson por pli interesa laboro ?".  Mi provis... sukcesis. Do ministrejo pri financoj. Du mia staĝo mi renkontis mian nunan edzinon....

Poste mi interesiĝis, pro scivolemo, pri komputiko, hejme... Kial do ne provi la programistan ekzamenon ? staĝis, provis, sukcesis.

Do... patriĝis 3 fojojn.. La plej aĝa estas 20jara, la dua 17jara, la plej lasta, filino, 10jara...

En la 2002 tiu malsano, cerbinflamo, kiu igis min epilepsiulo kaj senmemorulo...

Fino!  la sekvaj epizodoj en la venontaj tagoj....