Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog

Esplori

13 mai 2007 7 13 /05 /mai /2007 13:04

Taglibro de nesenpena verdetulo.

Ĉeestis.. Duonvekite, duonkviete, duone kvita pro la iamaj forgesoj.. Mi ĉeestis la monatan kunvenon de la Esperanto-grupo..

Ĉu la ĝusta tago, ĉu pordo malfermita ? Do, pordo malfermita, bone. Ĉu homoj? Jen, aŭtoj estas.. Glumarkoj sure. Bonege.

Kiom da ? Ĉu 5, apenaŭ ? Kutimuloj ĉeestas. Ĉu iam juniĝos ni? France paroli! Hontu ni. Tion ni faris! Balbutaĉis esperantlingve, kelkfoje.

Ĉu plu okazu la kunveno.. Tamen, jen, alvenas nova kapo. Bone. Kuraĝa ŝi estas, ĉar ŝi aspektas ja malsana. Tamen, dankon al ŝi. Ĉu la plenviva amikino alvenos.. Jen, jen!!  Bonege! la tabulo pleniĝas per projektoj, adresoj, tagoj, kunventagoj, iamaj plenumitaj aferoj de post la antaŭa kunveno. Ni parolas pri tiuj projektoj, tiu "Festo de la lingvoj" en la urbo...

Trankvile iam Esperanto, paŝon post paŝo, ne abrupte, ne per altaj decidoj politikaj, sed tra agoj minimumaj de iuj, vortoj pace diritaj al iu, per "Kial ne ? tio ne kostas.. La risko estas nula..", per Interretaj interŝanĝoj, mesaĝoj, duvortaj blogaĵoj, modestaj paroletoj, mallertaj eldiroj.. Diru ni "Ni ne fidu politikajn decidantojn.. Ni fidu ĉiutagajn uzetojn de homoj, de lando al lando, super landlimoj, super oceanoj... Tiu ĉiutaga uzeto, multfoje ripetata pli pezas ol truda leĝo". Diru ni: "Esperanto, nia lingvo, unu el niaj lingvoj, bonegas ĉar ni elektis ĝin libere, ĉar ĝi efikas liberige..Kio gravas en Eo estas LIBERECO. krom tio, kial do ni lernu ĝin ? Libereco, ĉar dank'al ĝi mi povas pace interŝanĝi liberigajn vortojn ĉie en la mondo.

Tiom valoras traduki tiujn dupaĝajn informfaldaĵojn kiom multpaĝajn valoregajn literaturaĵojn. Tiom valoras memvola lernado kiom lerneja tedado...Pli bone memvole lerni kaj uzi plu, ol deve lerni kaj forgesi. Kiel trovi la taŭgan vojon. Ĉiuj vojoj taŭgas.

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
22 avril 2007 7 22 /04 /avril /2007 18:20

Revene, ripoze, meze de la rubmesaĝoj, salutoj...

En la antaŭ-antaŭ pasinta semajno mi restadis en Andaluzio, de loko al loko, kune kun edzino kaj pli juna filino, 10jara.

Senvoĉe admiri Cordoba'n.. Ene de la Mezquita, meze de la kvazaŭ arbara vicoj de kolumnoj, duone plorema pro la beleco., subpluve en Granada promeneti, en la urbo, apenaŭ ĝui, pro la vetero, la ĝardenojn de Alhambra.. Ene de la konstruaĵo ellasi krion... Rapidege pasi de loko al loko, la filineto deziregas trovi necesejon, ne eltenas, trovi eliron  kune kun la patrino..

La unuan fojon mi vojaĝis aviade! Mi ja ne konis ĉion pri tiuj aferoj administraj. Al la aviadilo, ire kaj revene, tiu bruego en la haloj, tiu policaĉa atmosfero enen : korpa palpado por la iro, de Nantes al Malaga.. Poste, kelkajn minutojn poste, kriego mia.. Denove, en la aviadilo, irante al la sidloko, du krioj.. Certe tio saltigis iujn sur la seĝoj ! Same revene... Do, la aviadilo ne deflugas je la antaŭanoncita horo. Atendi.. Ene, side, la signaloj ekprenas la kapon.. Pacienci iomete, tio finiĝos tre baldaŭ.. Jen, mi kredas min kvieta.. Kriego.. Same,poste, alia kriego..

Vendredon, la 13an de aprilo, en Malaga, la naskiĝ-datreveno... Mi iĝis 50jara.. Iom da grizaj haroj, tiu dolora perdo de memoro rilate al la proksimume 10jaroj antaŭ mia malsaniĝo en la 2002a.. tiu memorkapablo, ribelema, ne tre kapabla enpreni novajn eventojn de mia ĉiutaga vivo. Esperinde mi ne forgesos tiun belan vojaĝon..

Revene, ripoze, hodiaŭ, ferii por senlaciĝi.. iomete ordigi la domon.. Mi lasis ĝin al la du pli aĝaj filoj..  Morgaŭ?

Morgaŭ, kolegoj, demandoj pri la semajno, montri fotojn.

Kiel eble plej baldaŭ mi aldonos iujn fotojn..

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
22 avril 2007 7 22 /04 /avril /2007 17:54

 

En tiu ĉi konstruaĵo mi laboris dum dekkelkaj jaroj...ekde la 1984 ĝis la fermo. 

Oni nomis ĝin : "Le tripode", tio signifas : "kiu havas tri piedojn"..

http://img.photobucket.com/albums/v315/Aguirre44/tripode11.jpg

Komence de la 199dekkelkaj jaroj, montriĝis inter la prizorgantoj de tiu konstruaĵo pluraj asbesto-malsanoj... Kaj tro fruaj mortoj... 

Pro tio, ni, ne rekte proksimaj al la danĝera asbesto, translokiĝis al diversaj aliaj.. , antaŭ dek jaroj proksimume.., fine de la naŭdekaj.

Post forigo de la asbesto per protektitaj laboristoj, estis decidite ĝin detrui...

Por vidi la detruon : 

Estis multegaj personoj por vidi la eksplodon kaj faligon.. ĝi defalis unue inter la tri branĉoj kiuj poste  falis internen.. sed vidu mem (paciencetu, estas kvazaŭ filmeto) : http://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Destruction_du_Tripode.gif

(daŭris eble iom pli longe sed tiu filmeto estas sinsekvo de bildoj).

Estis multegaj personoj por vidi la eksplodon kaj faligon.. ĝi defalis unue inter la tri branĉoj kiuj poste  falis internen... Mi ĉeestis, kune kun la tuta familio. Ni estis sur la bordo de la rivero Loire.. (Tiu konstruaĵo situis sur la insulo : Beaulieu) en Nantes.

Nun, ni, kiuj laboris en la oficejoj (ne ene de la internaj, protektaj, purigaj koridoretoj..) batalas ankaŭ por medicina kontrolado senpaga, kaj avantaĝoj monaj kaze de asbestozo.

 

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
26 mars 2007 1 26 /03 /mars /2007 21:17

 

Ĉu mistajpado, tromusado, paralizo! Mia antaŭa tajpaĵo pri setuko aperis ripete 40foje en la listo de miaj artikoloj!

Mi unu post unu forigis, konfirmis klave..  Kaj jen, ankaŭ ĉi-tiun artikolo "Balbute ripete" ripetiĝas. Misteroj! Do, dekfoje, ree, mi musumis kaj klavis..  Ja informadiko ekzistas por faciligi la vivon, ĉu ne ?

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
26 mars 2007 1 26 /03 /mars /2007 19:18

 

Ĉu Aikawa Setuko ion aperigis interrete ? Dum pluraj semajnoj, ja ne videblis aperaĵoj.. Mi estis iom senpacience atendanta...

Sed jen! aperis la plej freŝaj eldonoj.. do ! legu ĝin.. La adreso aperas maldekstre.. musumu !

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
26 mars 2007 1 26 /03 /mars /2007 19:12

Pasintan sabaton mi ja ĉeestis la jarkunvenon de la epilepsiula asocio de la urbo Nantes : ARIANE. Ĉeestis proksimume 50 personoj, eble pli. Sed okaze de tiu kuveno, ni festis la dekjariĝon de la asocio. Mi estas ano nur de apenaŭ unu jaro. La nombro de membroj daŭre kreskas ĉiujare.

Feliĉe mia edzino ja kondukis min al la ĝusta kunvenloko, ĉar mi erare opiniis ke ĝi okazos en la loko kie kunvenas la parolgrupo kun psikologino.. Se trame, mi certe erarus! do, mi rerigardis la kunvokilon, kaj ja konstatis ke ŝi, mia edzino, pravas.. Mi alvenis iom malfrue sed la afero ne estis komencita. Min rekonis kelkaj personoj, kiuj nomis min bone, sed mi ne kapablis trovi iliajn nomojn. Nur unu viron mi sukcesis nomi...

Mi estis iom ekscitita kaj dum tiu kunveno dufoje ekkriis.. sed ja tuj poste ridis aŭ kvietigis la ĉirkaŭantaron..

Post la prezentoj, ni voĉdonis.. unuvoĉe.. TIo ja ne okazos por la venontaj ŝtatprezidentaj voĉdonoj.. Venontan oktobron ni okazigos prelegon de iu fakulo....

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
24 mars 2007 6 24 /03 /mars /2007 11:24

Posttagmeze...

Okazos la ĝenerala asembleo de la epilepsiula asocio de Nantes, ARIANE.. En tiun mi pli kaj pli enigis min kaj iomete forgesis la esperantoklubon.. Tiu asocio alvokis min por helpi en organizado de prelego venontan oktobron.. Do, mi konsentis helpi. Partoprenis iun kunvenon por difini iujn celojn kaj taskojn..

Postttagmeze, mi esperas ke dum tiu ĝenera jara kunveno mi ne estos atakata de la kriego kiu kelkfoje min atingas..

 Hieraŭ, tramvoje, fronte al iu junulo, mi senaverte ekkriis.. Poste, mi iom post iom rekvietiĝis, la junulo demandis "ĉu bone ? ".. Respondo : "trankviliĝu, tiu ofte okazas, ne gravas..". 

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
18 mars 2007 7 18 /03 /mars /2007 11:30

La neŭrologo, jam pasintjare, konsilis helpon de psikologo..Li ja konsideris ke miaj kriz(et!)oj estiĝas ofte el cirkonstancaj streĉoj.. Do pli bone trovi ioman psikan kvietecon..

Jes ja.. Do, tiam mi ekvizitis psikiatron. renkontis lin 4foje. Kaj LI decidis fini la rendevuojn, dum mi opiniis ke la laboro ne estas plenumita, la celo ne atingita.. Mi diris : "Pli bone vidi la situacion sur pli longa periodo.. tio estas nun nur hazarda halteto, neligita al nia komuna laboro..".. Tiam li respondis "nu, mi jam konas vin, se vi deziros denove rendevui vi estos prioritata ?ar mi jam konas vin.."..

De tiam mi ne rekontaktis lin.

Ĉijare, je la ĉiujara rendevuo kun la neŭrologo, mi aŭdis la saman diron : "trovu psikologian helpon".. Kaj li plu preskribis la saman pilolaron ĉiutagan.. Malfermis adreslibron, donis nomon.. Jes ja, sofrologiistino....

La homoj de la epilepsia grupo kiun mi vizitas parolis tute favore pri ŝi, ĉar pluraj jam vizitas ŝin..

Mi vizitis ŝin, longe parolis pri miaj zorgoj, celoj..

Ŝi : Jes ja, tio plene kongruas kun sofrologio.. Mi oficiale forlasis tiun laboron, pro tio mi petos pagon nur perbiletan...

Mi ne scias ĉu mi plu vizitos ŝin, ĉar tiu perbileta pago ne plaĉas al mi. Krome ĝia rendevuloko ne estas facile atingebla, en la urbokerno..

Mi telefonis por forigi la venontan rendevuon. Mi klopodos ĉe alia sofrologiisto, multe pli facile atingebla eĉ dum la tagmeza laborĉeso.. 

Ĉu iuj el vi havas opinion aŭ sperton pri sofrologio ? Parolu...

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
15 mars 2007 4 15 /03 /mars /2007 20:43

 

Ĉiutage, hejme, dum la laboro, tiuj simplaj vortoj : Mi sukcesis fari..

Laborloke,  sur papero, mi notas : Mi sukcesis fari. Mi listigas la atingojn, la rezultojn. Kelkfoje mi skribas : sukcese faris :  nenion. Kaj ne gravas... Gravas nur kiam mi eĉ tion ne skribas ! Ankaŭ skribas : farendaĵoj ... kaj jen, alia listo, dorse de la folio..

Hejme, ne sur la papero, sed en la kapo : Mi sukcese plenumis ... Kaj  tio kontentigas min... Evidente tiuj sukcesoj plej ofte estas minimumaj, tamen ili estas..

Pli bone vidi tion, kion oni plenumis ol la neatingojn.. Ĉar la neatingoj ja multe pli nombraj estas.. Pli ĝojige kaj kontentige.

Matene : "Hodiaŭ tion mi plenumos".. Jes ja pluraj etaj taskoj.. Telerlavado, ioma glado, tio, kaj tio.. Pli bone diri : "mi purigos laj skribotablon" ol "mi ordigu la domon" ĉar tro granda estus tiu dua tasko.. finon de la unua estos tuj videbla.

Tiel mi provas ripari sanon vunditan de malsano : epilepsio.

 

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article
11 mars 2007 7 11 /03 /mars /2007 17:57

 

Kiu do tiu francuja ulo kiu jen poŝtas ? Atentu! jen furorvendaĵo : membiografio de ivo senpena !

 Post 1 monato mi 50jariĝos! Mi prezentu min, tiel decas en kunveno! Tiuj vivopartoj ne estas formanĝitaj de amnezio.

Mi estas ŝtatfunkciulo, laboras komputike: programisto, je ne tre alta nivelo..Mia unusola lernejado iris ĝis bakalaŭro, kiam 18jara. Temis pri tute aliaj studoj, multe pli literaturaj kaj filzofiaj, ne altaj.. Tio interesis min, sed ne sciis tiam, kiun laboron fari..

Tiam mi estis iom anarkiisto. Iu amiko, anarkiisto, instigis min al lernado de esperanto. Tion mi faris, eklernis : memlernado. Mi ne petis helpon. De tiam, iom poste, ekkonis la "neperiodaĵon" de Hirose Sinĵi, de japanio..

 Poste, necesis fari la soldatservon. Tiun mi rifuzis pro miaj pacismaj konvinkoj, kaj do mi devis fari civilan servon.. Sed mi devis, pro tio, servi dum 2 jaroj anstataŭ 1. tiu deviga soldatservo ne plu ekzistas nun. Miaj infanoj ne enkazerniĝos kaj ne bezonos skribi leteron por esprimi rifuzon surhavi armilojn kaj uzi ilin.

Do de laboro al laboro, mi finfine, 25jaraĝa, ekestis ŝtatservanto..! Por iama anarkiisto! Intertempe mi laboris en fruktokultivejo. Mi estis salajrulo en granda kultivejo kie mi patro tiam estis submastro. Tio daŭris dum 2 aŭ 3 jaroj.. Iam mia fratino diris : "Sed ja, ivo, kial do ci ne pruvas ŝtatkonkurson por pli interesa laboro ?".  Mi provis... sukcesis. Do ministrejo pri financoj. Du mia staĝo mi renkontis mian nunan edzinon....

Poste mi interesiĝis, pro scivolemo, pri komputiko, hejme... Kial do ne provi la programistan ekzamenon ? staĝis, provis, sukcesis.

Do... patriĝis 3 fojojn.. La plej aĝa estas 20jara, la dua 17jara, la plej lasta, filino, 10jara...

En la 2002 tiu malsano, cerbinflamo, kiu igis min epilepsiulo kaj senmemorulo...

Fino!  la sekvaj epizodoj en la venontaj tagoj....

 

 

Repost 0
Published by Ivo la senmemora - dans memorujo
commenter cet article

Plej ĵusaj Paĝoj