El la menso elverŝoj.

07.10.2007

El la lingvo, festeni. Ĝui vortojn ellasitajn, elverŝi vunditan animon, ellasi ĝojoplenan vivon. El la sperto enkorpa, enmensa, iufoja aŭ ĉiutaga liveri en alian menson vortojn kiuj retrovos novan vivon... El tiu bilda paperaĵo, iu, refluse, reflue trovos viverojn.

Jen, eble, mia tasko bloga. Pro tio mi ne tiel ofte el-donas. Jen adoleske, tamen plenaĝulo, mi liveras taglibron...

Hieraŭ grupiĝis suferantoj pro epilepsio. Ĉirkaŭ psikologiistino ni parolas. Ĉiu rajtas paroli, sentime. Kaj ankaŭ, ĉiuj, ni aŭdas la sperton de alia persono. Oftege, revene, ni parolas pri tio : malforta memoro, perditaj spertoj, malfacileco enkapigi nomon de proksimulo. Refoje ni demandas pri tute proksima sperto. Hieraŭ min kaptis du kriegoj, abrupte. Tamen, antaŭe estis tiu streĉiteco.

Eble tion mi jam diris al vi. Aŭdacu : mesaĝu :"Ej, vi, ci jam elverŝis. Ja sufiĉas. Parolu al mi pri io alia : birdoj, foraj sunoj, esperantaĵoj."